Freestyle by woew

...เคยเที่ยวเหนือแต่หน้าหนาว...ลองหน้าร้อนมั่งเป็นไร ขึ้นดอยตอนอากาศร้อนๆนี่แระ...
ออกจากกรุงเทพตั้งแต่บ่าย 4 โมงเย็น ถึง วัดท่าตอน อ.แม่อาย เชียงใหม่ ตอนตี 4 อากาศเย็นกำลังดี..
..ที่เห็นไม่รู้หมอกหรือควัน แต่อากาศสดชื่น..ดีมั่กมั่ก



..ที่นี่เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำกก...ที่ไหลผ่านจนไปถึงจังหวัดเชียงราย ฝรั่งชอบมาล่องแพกัน.. 
ข้ามเขานี่ไปก็เป็นฝั่งพม่าแล้ว



เรามาพักล้างหน้าล้างตากันที่นี่...บนชั้น 9 สูงที่สุดของวัดท่าตอน ..

พวกเราโชคดีที่เจ้าอาวาสอยู่พาชมบริเวณวัด ปกติท่านรับนิมนต์ต่างประเทศเสมอ เนื้อที่กว่า 1,600 ไร่
ท่านทำทั้งศูนย์การเรียนรู้ เป็นแหล่งท่องเที่ยว เยอะแยะไปหมด



เจดีย์แก้ว ชั้น 8 อยู่ระหว่างการก่อสร้าง ขนาดยังไม่เสร็จยังสวยขนาดนี้เลย..เรานั่งรถขึ้นๆลงๆเขา
อยู่หลายชั้น ยังดูไม่ทั่วเลย...

 

ออกจากวัดท่าตอน เราก็เดินทางต่อ...สู่อ่างขาง...นอนก็ไม่เต็มที่...แล้วดูเส้นทางดิ..แม่เจ้า..



โค้งหักศอก นับไม่ถ้วน..วิงเวียนได้ที่...ก็ถึงสวน 80 ปี เจ้าหน้าที่พาเดินชมโครงการหลวงอีกเกือบ 2 ชม.
(ไม่อ๊วกบนรถก้อแทบอ๊วกกกกตอนเดินนี่แหละ ขึ้นเนินสูงๆต่ำๆ...เดินเป็นกิโล ...โอ้ ยาดม..)







สร้างงานสร้างรายได้ให้ชาวเขา....หมัยเค้าเดินกันสบายๆ..ขึ้นเนินนะเนี่ยะ



ที่พักเรา...เลยสวน 80 ปีไปหน่อยเป็นของกรมป่าไม้ หน่วยจัดการต้นน้ำแม่เผอะ...



กลางคืนมีแค้มป์ไฟด้วย...อากาศกลางคืนไม่หนาวมาก เย็นกำลังดี แต่น้ำอาบเหมือนแช่ตู้เย็นอ่ะ



ตื่นเช้า..ไม่อยากนึกถึงตอนเดินทางกลับเล้ย....พึ่งกินข้าวเช้าเสร็จ....ระหว่างเดินทาง อีก 1 ยก
มาย...ก๊อดดดด...



ถึงตลาดแม่สายช๊อปกระจุยหายเวียนหัว .....



หลังกระเป๋าเบา...แวะสามเหลี่ยมทองคำกันต่อ..



เดินทางไปกันต่อ..ที่วัดพระธาตุดอยตุง... ไม่บรรยายแระ ดูรูปเอานะ

ขึ้นเขา...ลงเขา..ไปพระตำหนักดอยตุง สวนแม่ฟ้าหลวง...



ต่อด้วย...พระตำหนักดอยตุง...

 

ของใช้ส่วนพระองค์สมเด็จย่า ยังคงเดิมทุกอย่างแม้แต่ผ้าปักที่ยังไม่เสร็จ...(เขาห้ามถ่ายรูป เลยอดดูเลย)

 

เราไปวัดร่องขุ่นของอ.เฉลิมชัย ดูโบถส์ก่อน...



เปรียบเทียบกับส้วม...



ขากลับ..เราแวะพะเยา ที่วัดศรีโคมคำ...

 

สักการะพระเจ้าตนหลวง..

 

ผ่านกว้านพะเยา...



นึกว่าจะกลับกรุงเทพเลย...ป่าว...เดินทางไปแพร่ต่ออีก เส้นทาง อ.งาว....อีกแล้วง่า..

ลงรถปุ๊บ...เขาเชิญกินข้าวเย็นปั๊บ...อาหารแบบทางเหนือ...

มาถึงตรงนี้ยังรู้สึกโคลงไปเคลงมา นั่งตัวตรงบ่ได้เลย....ถ้าไม่ได้เจ้านี่ สงสัยไม่รอดตลอดเส้นทาง...
เพื่อนแท้นักเดินทาง อิอิ
 

ไว้เจอกันใหม่ทริปหน้าจ้า...